Otwarcia konferencji dokonał rektor UKSW ks. prof. Stanisław Dziekoński. Witając gościa specjalnego – nuncjusza apostolskiego w Polsce abp. Salvatore Pennacchio – podkreślił, że spotkanie to wpisuje się w bogatą tradycję naukową Wydziału Teologicznego UKSW, który podejmuje też tematykę działalności misyjnej Kościoła, włączając się w przygotowanie i kształcenie misjonarzy. Misje w Tajlandii to obszar ciekawy i ważny dla naukowych badań, a katolicy stanowią tam bardzo małą grupę populacji. „Sympozjum to daje okazję do zastanowienia się nad relacjami między chrześcijanami a wyznawcami innych religii tam zamieszkującymi” – zauważył Ksiądz Rektor.

Ze strony organizatorów konferencji – Wydziału Teologicznego i Katedry Misjologii, Instytutu Dialogu Kultury i Religii oraz Instytutu Jana Pawła II – zebranych przywitał ks. prof. dr hab. Piotr Tomasik, dziekan Wydziału Teologicznego UKSW i zaprosił do przyjrzenia się dwudniowej pielgrzymce Jana Pawła II w Tajlandii w dniach 10-11 maja 1984 r.

Część referatową rozpoczął abp Salvatore Pennacchio, przedstawiając historię relacji dyplomatycznej między Stolicą Apostolską a Tajlandią. Początki tych relacji sięgają XVII w. Wizyta papieża Jana Pawła II w Tajlandii poprzedzona była trzema wizytami tajlandzkiej pary królewskiej w Watykanie, za czasów papieży: Leona XIII, Piusa XI i Jana XXIII. Abp Pennacchio podzielił się też wrażeniami ze swojej siedmioletniej misji dyplomatycznej w Tajlandii, a szczególnie pamięcią Tajlandczyków o wizycie Jana Pawła II w ich kraju. Ksiądz Arcybiskup podkreślił przyjazne stosunki między niewielką grupą katolików, którzy stanowią niecały 1% populacji tajlandzkiej, a wyznawcami większości buddyjskiej (około 95%). Zaprezentował też książkę wspomnieniową ze swojej posługi apostolskiej w Tajlandii.

Radca Ambasady Królestwa Tajlandii w Polsce minister Thachaphorn Suntrajarn przybliżyła sytuację społeczno-polityczną swojej ojczyzny, zaznaczając, że Tajlandczycy mają zapewnioną wolność obywatelską i religijną. Nawiązując do wizyty Jana Pawła II, która miała miejsce w maju 1984 r., podkreśliła, że papież został zapamiętany jako orędownik pokoju, sprawiedliwości i przebaczenia. Szczególnym dowodem na to były jego odwiedziny w obozie dla uchodźców z Wietnamu, Birmy i inny krajów, którzy schronili się w Tajlandii. Także jego odwiedziny w świątyni buddyjskiej i spotkanie z jej najwyższym przedstawicielem były dużym krokiem na drodze dialogu międzyreligijnego – zaznaczyła pani minister.

O buddyzmie jako fenomenie społeczno-religijnym scalającym państwo tajskie mówiła dr hab. Joanna Grela z Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prelegentka przedstawiła aktywność nie tylko religijną, ale również społeczną wyznawców religii buddyjskiej, zwłaszcza mnichów.

Wizytę Jana Pawła II w Tajlandii przeanalizował dr Juliusz Iwanicki z Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Adama Mickiewicza (UAM) w Poznaniu, zauważając, że mimo iż nie było wówczas Internetu i związanych z nim mediów społecznościowych, pielgrzymka papieska jest obecna w mediach, bo została utrwalona w ówczesnych mediach informacyjnych oraz encyklopedycznych, do których można obecnie dotrzeć poprzez Internet.

Formy dialogu międzymonastycznego chrześcijańsko-buddyjskiego omówił ks. dr hab. Piotr Piasecki OMI z Wydziału Teologicznego UAM. Praktykę tę stosują jedynie mnisi katoliccy. W Polsce jest kilka klasztorów, gdzie dochodzi do wymiany doświadczeń między wyznawcami tych religii w zakresie medytacji, czy też doktryny wiary obydwu religii – poinformował ks. Piasecki.

Elementy nauczania Jana Pawła II podczas wizyty w Tajlandii wyłuszczył ks. dr hab. Zdzisław Struzik z Wydziału Studiów nad Rodziną UKSW, podkreślając, że Jan Paweł II przybył do Tajlandii nie tylko jako orędownik pokoju, odwiedzając uchodźców, ale jako pasterz Kościoła, umacniając w wierze żyjących tam katolików, hierarchów zaś zobowiązał do jeszcze aktywniejszego działania na rzecz troski o tę małą wspólnotę.

Na koniec ks. dr hab. Wojciech Kluj z Wydziału Teologicznego UKSW, podsumowując konferencję, przedstawił nieznane fakty z relacji tajlandzko-watykańskiej. Przybliżył pierwszą wizytę króla tajlandzkiego w Watykanie, która miała miejsce w 1897 r. podczas pontyfikatu Leona XIII, drugą w 1934 r., kiedy to para królewska uczestniczyła w kanonizacji św. Jana Bosko, założyciela zgromadzenia księży salezjanów, posługujących wówczas w Tajlandii, oraz trzecią w 1960 r., która zaowocowała nawiązaniem stosunków dyplomatycznych 28 kwietnia 1968 r.

Była to 12 konferencja z cyklu „Jan Paweł II w…”, a druga, która dotyczyła państwa azjatyckiego (pierwsza odnosiła się do Filipin), organizowana przez Wydział Teologiczny UKSW.

Mariola Krystecka